Onlangs werd ik helemaal enthousiast van een kleine karekiet. Een vrij algemene vogel, waar ik normaalgesproken – als ik er eentje zie of hoor – dan ook redelijk snel aan voorbijloop. Wat maakte deze keer anders?
Thailand of een isoleercel
In hoeverre je een vogel aantrekkelijk vindt, verschilt natuurlijk niet alleen van vogel tot vogel, maar ook van waarnemer tot waarnemer. Iedereen heeft zo zijn persoonlijke voorkeuren tenslotte. Eén van de factoren die ongetwijfeld ook bijdragen aan hoeveel sneller het vogelaarshart precies gaat kloppen, is de locatie waar je de vogel in kwestie ziet.
Een kleine groene bijeneter zien in Thailand is natuurlijk prachtig, en je zal er ongetwijfeld veel plezier aan beleven. Toch zullen de meeste vogelaars pas echt gaan stuiteren wanneer ze er opeens eentje in de AWD tegenkomen. Want daar zou het, naast een prettig ogend kleurenbommetje, natuurlijk een extreme zeldzaamheid zijn. In Thailand daarentegen is ‘ie vrij algemeen – en daarbij wat minder ‘bijzonder’. Tuurlijk, het blijft dezelfde vogel, maar het voelt allemaal toch net even anders.
Er zijn trouwens ook soorten waar de locatie misschien een mindere of zelfs helemaal geen rol speelt, zeker als je ‘m heel graag eens zou zien. Zo denk ik dat ik persoonlijk bij het zien van een krokodilwachter zelfs in een isoleercel of bij een concert van De Toppers nog behoorlijk uit mijn dak zou gaan. Goed, het is een aanname, maar ik ben er toch redelijk zeker van.
De voordeur
Maar even terug naar die kleine karekiet.
Bij het openen van onze voordeur, eerder dit voorjaar, hoorde ik opeens het vrolijke gekras van een kleine kar. Die had ik in de twintig jaar dat wij hier wonen nog niet eerder als ‘huissoort’ gehad.
Recht tegenover ons huis, langs de sloot, is dit jaar vanuit het niets een onooglijk rietkraagje ontstaan. Aangezien ik tijdens mijn MUS-tellingen twee jaar geleden wel verderop in de straat een keer twee kleine karekieten had geteld, hoopte ik stiekem al een tijdje op bewoning van ‘ons’ stukje riet. En nu was het dus opeens zover. Joepie! Ik appte direct mijn vrouw en wat vrienden om mijn enthousiasme te delen, iets wat ik nooit zou doen als ik dezelfde soort in bijvoorbeeld De Groene Jonker zou zijn tegengekomen. Mijn enthousiasme kwam dus zuiver en alleen door de plek. Vandaar mijn overtuiging: locatie doet ertoe! Ik was er zomaar de hele dag vrolijk van!
En ook wel aardig om te constateren: de hand van een Randstedeling is snel gevuld.
2 reacties
Ook voor mij herkenbaar, want sinds vorig jaar heb ik een broedend paartje waterhoen achter mijn tuin in een stukje riet van zes meter.
Voor mij heel herkenbaar hoor, jouw local patch euforie!