Deze zwarte ruiter foerageerde heel gestructureerd langs de randen van de plas. Als een lepelaar zwenkte hij continu zijn kop heen en weer door het water. Langzaam maar zeker kwam hij dichter bij de schuilhut. Ik wilde nog graag beelden maken met weinig mm's. Ik heb de Sigma 105 mm f/2.8 macro op de camera gezet, en heb die door de borstels heen gestoken. Via het kantelschermpje kon ik in de gaten houden of hij om het hoekje kwam. Een beetje aansprekend beeld met weinig mm's krijg je alleen met de vogel héél dichtbij. Ik denk dat hij uiteindelijk op twee meter afstand kwam foerageren, dus missie geslaagd!