Tijdens mijn BMP ronde in het Bargerveen pauzeer ik altijd even op een uitkijkheuvel. Terwijl ik naar boven klom, hoorde ik een koekoek en aan het sterker wordende geluid te horen kwam die mijn kant op. Toen het geluid vlakbij klonk werd het ineens stil. Het zal toch niet, dacht ik.. Ik keek voorzichtig over de top van de heuvel en daar zat ie! Bovenin de top van een dode boom en vanaf de heuvel op ooghoogte. Op m’n knieën, behoedzaam de camera in stelling gebracht met de éénpoot eronder en vlak langs wat begroeiing op de koekoek gericht. Beetje ver toch wel, maar vrij in beeld met vaag daarachter veenplassen en velden met heide en pijpestrootje. Na wat eerste beelden te hebben geschoten, zag ik in de zoeker wat fladderen rond de koekoek. Het bleek een graspieper te zijn, die niet van de aanwezigheid van de koekoek gediend was. Onverschrokken ging hij de hem te lijf, maar deinsde uiteindelijk toch terug voor een snauw met de fel rood gekleurde open snavel. Hij bleef er mee doorgaan, totdat de koekoek er genoeg van had en vertrok. Toen had ik inmiddels dat terugdeins-moment vastgelegd.