1. Wie ben jij? Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je, waar woon je, wil je iets vertellen over je leeftijd, beroep, je apparatuur. Heb je een website, dan kun je die hier ook noemen.
Degenen die mij kennen via Birdpix, kennen mij onder de naam Sieb. Eigenlijk heet ik Kees Siebesma, maar er waren al de nodige Kezen actief op Birdpix, zodat ik als gebruikersnaam voor Sieb koos. Ik voel mij hier inmiddels 100% Sieb.
Opgegroeid in Leeuwarden, gestudeerd in Groningen, biologie, en door mijn werk, docentschap, begin jaren 80 in Zwolle beland. Jaren geleden alweer afscheid genomen van mijn betaalde werk, maar nog steeds tijd tekort, om alles te doen wat ik zou willen doen.
2. Hoe en waarom ben je in de vogelfotografie verzeild geraakt? Doe je nog aan andere vormen van fotografie? Hoe lang fotografeer je al?
Pas op latere leeftijd, zo rond mijn 46e, ben ik geïnteresseerd geraakt in vogels kijken.. Een collega begon, als buitenschoolse activiteit voor geïnteresseerde leerlingen, met vogels spotten. Ik ben toen een paar keer mee geweest en ik bleek het vogels kijken erg leuk te vinden.
Verrekijker gekocht, wat later nog een telescoop en veel het veld in. In de zomer van 2011 gingen mijn vrouw en ik op vakantie naar Zuid-Afrika, voor die reis zocht ik een compacte camera met een groot zoombereik, die bovendien licht en zodoende makkelijk mee te nemen was. Dat werd de Canon sx30. Om ervaring op te doen met de camera begon ik in Nederland te oefenen op vogels. En dat fotograferen van vogels bleek een nieuwe dimensie aan het vogels kijken toe te voegen. Ik vond dat zo leuk, dat ik het sindsdien ben blijven doen.
3. Wat vind je leuk aan het fotograferen van vogels? Zijn er ook minder leuke kanten aan?
De natuurbeleving is er intenser door geworden. Bovendien zoek ik die natuur dankzij de fotografie dichter bij huis. Er trad een verandering op in mijn manier van naar vogels kijken. Soorten waar ik voorheen niet meer voor afstapte, waren ineens weer interessant. Eerst om ze sowieso op de foto te krijgen, en was dat gelukt, dan wilde ik ze steeds mooier op de foto krijgen. En dat had tot gevolg dat mijn interesse verschoof van bijzondere of nieuwe soorten door half Nederland, naar fotogenieke vogelsituaties in mijn directe omgeving, ongeacht de soort. Voor mij begint de “vogelsafari” op het moment dat ik de deur achter mij dicht trek. Ik beperk mij vaak tot Zwolle en omgeving, vind het heel aantrekkelijk dat gebied steeds beter te leren kennen. Ook als je maar een half uurtje hebt, is het nu al lonend om er op uit te gaan, of je nu met foto’s thuis komt of niet, je ontdekt nieuwe plekjes, krijgt nieuwe ideeën, wordt verrast of geniet gewoon van het even buiten zijn. En lukt het vandaag niet, morgen nieuwe kansen, het is allemaal vlak om de hoek.
Hoewel aangenaam bestede tijd, is tijd meteen het luxeprobleem. Teveel interesses en tijd die je maar 1x kan besteden.
Echt hinderlijk zijn de tekenbeten die ik ondanks alle voorzorgsmaatregelen elk jaar wel weer oploop.
4. Heb je je ergens in gespecialiseerd? Wat kenmerkt jouw foto’s?
Mijn eerste vogelfoto’s waren vogels groot in beeld. Dat was vogelfotografie, dacht ik. Maar ik kwam er al snel achter dat die foto’s nogal inwisselbaar waren. Dus ik ben op zoek gegaan naar mogelijkheden om een eigen draai aan de beelden te geven. Als ik een gemeenschappelijk kenmerk moet noemen, zou ik zeggen dat ik de combinatie zoek. Als ik een vogel zie, is het inmiddels een tweede natuur geworden om de omgeving snel te scannen op interessante combinaties . Of ik ga bij bijzonder weersomstandigheden er op uit, op zoek naar een vogel om mee te combineren. Verder houd ik erg van lijnen, ritmes, vormen, spiegelingen, visuele verrassingen.
Mijn foto’s zijn veelal vrij statisch, dat heeft mede te maken met de beperkingen van mijn camera. Mijn foto’s worden bovengemiddeld bevolkt door “gewone” soorten. Ik ben dus geen soortenjager, maar als zich een bijzondere verrassing aandient in de omgeving, ga ik natuurlijk wel even kijken.
5. Hoe werk je meestal? Vanuit de auto? Vanuit een schuilhut? Wandelend?
Ik ga bijna altijd per fiets op stap. Mijn fototerritorium loopt ongeveer van Wijhe tot Zalk, met als zwaartepunt Zwolle. Het weertype bepaalt vaak welke kant ik op ga. Bij windstilte zoek ik bijvoorbeeld graag locaties met water op, vanwege de spiegelingen. Regelmatig wordt de fiets even geparkeerd om een plek te voet te verkennen.
Wat ook kan, is dat ik bij een locatie al bepaalde ideeën heb voor foto’s, maar dat het wachten is op het juiste moment. Dat wachten moet niet al te letterlijk worden opgevat, als er weinig te beleven valt, ben ik ook weer snel weg. Mijn strategie is, dat ik de plek regelmatig bezoek.
Een voorbeeld. Toen ik nog werkte, ging ik, als de weersomstandigheden gunstig leken, regelmatig een half uurtje eerder van huis, om wat tijd te hebben bij een fotogenieke plek langs de Zwolse Uiterwaarden, halverwege school. Keer op keer tevergeefs, tot die keer dat de stukjes wel op de goede plek vielen. En dan goed geluimd nog net op tijd op school arriveren en een teleurgesteld “ohhhhh” van de leerlingen incasseren.
6. Hoe probeer je verstoring van de natuur te voorkomen?
Zoals gezegd, ik ga er fietsend en wandelend op uit. Als ik de vogel kan zien, ga ik er vanuit dat hij mij ook al gezien heeft. En zodra de vogel de aandacht op zich gevestigd weet, is er vaak al sprake van verstoring. Ook al vliegt hij niet op, hij stopt veelal tijdelijk met activiteiten waarmee hij bezig was en verliest dus kostbare tijd, iets om met name in het broedseizoen rekening mee te houden. Ik beoordeel soort en situatie meestal per geval. Een meerkoet met jongen in de stad is een heel ander verhaal dan een spechtennest in het bos. In het laatste geval bewaar ik veel afstand, en blijf er maar kort bij stilstaan. Grote afstand is voor mijn fotografie veelal geen probleem, de camera heeft een forse zoom en meestal ben ik op zoek naar foto’s met veel ruimte. En wat stadsfotografie betreft, de vogels zijn veelal de mensenstroom zo gewend, dat ze op- noch omkijken als je daar als fotograaf bezig bent.
7. Wat zijn je favoriete gebieden of landen?
Mijn favoriete plek is de directe omgeving van mijn huis. Niet of nauwelijks reistijd en er is vaak verrassend veel te zien en te fotograferen. Daarnaast kom ik veel in het Drents -Friese Wold. Ik werk daar op dezelfde manier als in Zwolle, alhoewel het meer om “echte” natuur gaat.
Een bijzondere locatie is “Juinen”. Een door Kees van Kooten en Wim de Bie verzonnen gemeente, waar Hekking wethouder is. Een strak in de camera kijkende, ijdeltuitige en zich opdringende wethouder. Zoals onderstaande zwaan. Ik houd erg van foto’s die associaties oproepen, dit is er zo eentje. De enige foto uit Juinen op Birdpix.
Verder trekken mijn vrouw en ik graag rond, de laatste tijd vooral met de auto door Europa. Spanje is daarbij ons favoriete land.
Die reizen staan vooral in het teken van wandelen in de natuur en bezoek aan dorpjes, steden, musea, opgravingen. En af en toe wat vogels fotograferen. Wat die vogels betreft beperk ik mij tot wat op ons pad komt tijdens genoemde activiteiten. Ik ben er wel altijd alert op, en de vaardigheid die ik mij in Nederland heb eigen gemaakt komt dan van pas om snel situaties in te schatten en te fotograferen.
Aan het einde van de dag maak ik vaak nog even een “vogelwandelingetje” in de omgeving van het verblijf.
8. Wat zou je nog graag willen doen op vogelfotografie-gebied? Welke foto wil je nog maken?
Ik zit momenteel wat te broeden op een serie samenhangende beelden.
9. Heb je nog een leuk verhaal over je fotografie-avonturen?
Veel kleine verhalen van korte ontmoetingen. Vooral als ik in de stad fotografeer. Zoals een mevrouw, die mij ziet liggen en denkt dat ik onwel geworden ben. Meerdere keren beveiligers van bedrijfsterreinen die denken, dat ik wat in mijn schild voer, hoewel ik altijd netjes op de openbare weg blijf. Hangjongeren, die denken dat ik hen stiekem op de foto wil zetten. Een bewoner van een woonboot, die zich afvraagt waarom ik daar zo sta te fotograferen. Het laten zien van wat net gemaakte vogelfoto’s doet wonderen. Vrienden voor het leven, bij wijze van spreken. Behalve die ene bewaker van Scania, die zei de politie te bellen.
10. Welke rol speelt Birdpix voor jou als fotograaf?
Een aantal fotografen op Birdpix is door hun foto’s, beschrijvingen en commentaren een hulp geweest bij de ontwikkeling van mijn vogelfotografie.
Verder is Birdpix het podium voor mijn vogelfoto’s, leuk om foto’s te delen, te lezen wat anderen van de foto vinden, en op mijn beurt ben ik nieuwsgierig naar andermans foto’s, ben ik op zoek naar beelden, die mij pakken. Je afvragen wat het toch is, als een bepaalde foto je aanspreekt. En dat dan in een commentaar proberen te verwoorden.
De commentaren vormen voor mij een wezenlijk onderdeel van Birdpix en kunnen ook over algemenere zaken als “wanneer is een foto een vogelfoto” gaan.
Mijn foto met de meeste commentaren, 59, is een foto uit 2014 van een Huismus, genomen in een tuincentrum. Destijds mocht aangeboden voer niet in beeld. De foto leverde een heerlijke discussie op over of dit nu aangeboden voer was of niet. Kan daar erg van genieten. Foto is wel geplaatst, het voer wordt weliswaar aangeboden, maar als koopwaar voor de mens. De vogel maakt handig gebruik van de situatie, is proletarisch aan het winkelen.
Tenslotte voelt Birdpix ook wel een beetje als familie. Hoewel ik nauwelijks Birdpixers in levenden lijve heb ontmoet, leer je veel mede-Birdpixers voor je gevoel toch een beetje kennen.
11. Wat zijn jouw tips voor andere vogelfotografen?
Ik heb niet echt concrete tips. Een geweldig leuke hobby, die zowel uitdagend als haalbaar moet zijn. Wat leuk, uitdagend en tegelijk haalbaar is, zal van persoon tot persoon verschillen, de één bezoekt graag hutten, de ander gaat het liefst op zoek naar bijzondere vogels, of gaat vooral voor de natuurbeleving. Voor mij zit het “leuk” onder andere in de natuurbeleving dicht bij huis, de uitdaging zit in het zoeken naar die bijzondere combinaties ,waar ik het eerder over had, en door alle soorten tot potentieel fotomodel te bombarderen wordt het allemaal ook haalbaar. Denk goed na over die aspecten, leuk, uitdagend en haalbaar, en vind je eigen weg daarin.
12. Wat vind je je beste foto, en vertel er eens iets over? Hoe en wanneer heb je hem gemaakt?
Deze Knobbelzwaan behoort tot mijn favorieten. Een foto waar je rustig de tijd voor moet nemen om er achter te komen, dat niet alles is wat het lijkt. Bekijk hem eerst maar eens rustig.
Ik kwam fietsend terug van een fotosessie bij het station, toen mijn aandacht werd getrokken door een zwaan in de spotlight. Snel afgestapt om een foto te maken. Eerst concentreerde ik mij op de zwaan, maar al snel zag ik boven de zwaan mysterieuze zaken die erom vroegen bij het beeld betrokken te worden. Tegelijk de zorg om de zwaan binnen die spotlight te houden. Als je zo bezig bent, raak je in een flow. Op het eerste gezicht denk je een auto te zien, die rijdt tussen de balustrade en het gebouw met ramen. Maar als je de balustrade en ramen volgt, vallen ze samen op de verticale, metalen paal, daar past geen auto meer tussen. Alsof Escher met je op de loop gaat.
De verklaring is, dat op die balustrade doorzichtig plexiglas is bevestigd. Door de speciale lichtomstandigheden van het moment, zie je de wereld achter mijn rug in het plexiglas weerspiegeld. Een auto die voorbij rijdt, de ramen van een gebouw. Van die visuele verrassingen, waar ik zo gek op ben. Ook een voorbeeld van het toeval, dat in mijn ogen vaak een grote rol speelt bij mijn fotografie. Niet gezocht, toevallig gevonden, op het juiste moment op die plek. Even later zwom de zwaan alweer een stuk verder, in de schaduw.
13. Wie wil je benoemen tot fotograaf van de komende maand, en waarom?
Nel Appelmelk. Toen ik in 2011 toetrad tot Birdpix, was Nel daar al een aantal jaren actief. Nooit ontmoet, maar via haar foto’s toch ook een beetje leren kennen. Denk ik. Een breed palet aan vogelfoto’s, vaak vol natuurbeleving met interessante composities. En een natuurinteresse die veel verder reikt dan alleen vogels, kijk maar eens op Nederpix. Ik zou de vrouw achter al dat fraais via deze rubriek graag nog wat beter leren kennen.