Fotograaf van de maand – november 2026: Henk Wiebe van der Meulen

Download GRATIS het ebook '14 tips om meer te genieten van vogels' en ontvang onze 2 wekelijkse nieuwsbrief met de meest recente artikelen op vogelskijken.nl

 

Fotograaf van de maand – november 2026: Henk Wiebe van der Meulen

Wie ben jij? Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je, waar woon je, wil je iets vertellen over je leeftijd, beroep, je apparatuur. Heb je een website, dan kun je die hier ook noemen.

Mijn naam is Henk Wiebe van der Meulen, geb. 1952 te Harlingen. Na meerdere woonplaatsen in het Noorden te hebben gehad, woon ik al weer 20 jaar met veel plezier in Havelte. Na de HBS in Meppel te hebben afgerond, meende ik dat het onderwijs mijn roeping zou zijn. De PABO doorlopen en daarna in militaire dienst voor mijn nummer, zoals dat toen heette. Tijdens die periode kwam ik tot de conclusie dat fysiotherapie beter bij mij paste. Dus naar Groningen voor die opleiding. Na een jaar in Haren te hebben gewerkt, ben ik voor mijzelf begonnen met een eigen praktijk in Meppel. Op mijn 61e besloot ik het werkzame leven achter mij te laten en met pensioen te gaan. Naast mijn werk als fysiotherapeut / manueeltherapeut, ben ik maatschappelijk actief geweest bij o.a. de Vogelwacht Terschelling, de Meppeler Hengelaarsvereniging en Voetbalvereniging Fc Meppel .

Mijn apparatuur is niet erg uitgebreid. Ik ben begonnen met een Sony dsc-h7, waarvan de eigenaar van de fotozaak beweerde dat je op grote afstand een roodborstje goed op de foto kon zetten. Helaas. Mijn zwager had een Canon Mark III met een 100-400mm lens. Door zijn enthousiasme heb ik die toen ook maar aangeschaft Toen ik eenmaal achter de beperkingen daarvan kwam, schafte ik een 500mm lens aan via Marktplaats en die heb ik nog steeds. De Mark III is ingeruild voor de R5 van Canon en tevens heb ik de 100-500m lens van Canon aangeschaft, die erg handig is bij verplaatsingen per fiets of lopend.

Een website heb ik niet, maar plaats weleens wat via Instagram ( hwvogelfotografie ).

9 Jaar geleden gemaakt met de 100-400mm lens van Canon. Het kostte mij een natte broek om een zo laag mogelijk standpunt te creëren.
9 Jaar geleden gemaakt met de 100-400mm lens van Canon. Het kostte mij een natte broek om een zo laag mogelijk standpunt te creëren.

Hoe en waarom ben je in de vogelfotografie verzeild geraakt? Doe je nog aan andere vormen van fotografie? Hoe lang fotografeer je al?

Toen ik met pensioen ging, kreeg het fotografievirus vat op mij. Voor die tijd had ik geen fototoestel, laat staan dat er enige interesse in die richting was. Na de aanschaf van het eerste fototoestel heb ik meteen maar een cursus gevolgd om de basisbeginselen onder de knie te krijgen. Achter ons huis was een poel, die helemaal dicht gegroeid was. Na 3 weken snoeien had ik er een paradijsje van gemaakt met een schuiltentje. In mijn naïviteit dacht ik, dat je veel licht moest hebben om goede foto’s te kunnen maken. Wat jammer dat ik toen niet beter wist, dan had ik er in de beginperiode niet de fouten gemaakt die er sindsdien langzaam maar zeker uitgesleten zijn. Aangezien ik nog lang niet uitgekeken ben op het fotograferen van vogels en nog steeds bijleer, heb ik geen behoefte om mij op andere vormen van fotografie te storten, behalve dan familiekiekjes.

Bij deze foto gelet op de omgeving. Zuring in de achtergrond mooi passend bij de vogel.
Bij deze foto gelet op de omgeving. Zuring in de achtergrond mooi passend bij de vogel.

Wat vind je leuk aan het fotograferen van vogels? Zijn er ook minder leuke kanten aan? 

Het leuke daaraan is het proberen te begrijpen wat de vogel doet, hoe die zich gedraagt, waarheen hij/zij zich verplaatst, kortom inschatten hoe de vogel zo optimaal mogelijk op de foto te krijgen is. Daarom besteed ik nogal wat tijd aan het observeren. Wat is het gedrag, welk takje heeft de voorkeur, waar drinkt de vogel of welk voedsel / prooi heeft z’n voorkeur? Hoe benader ik deze en welke camouflage is geschikt? Wat er naast de lichtinval zeker bij mij toe doet is: hoe krijg ik een zo optimaal mogelijke achtergrond? Daardoor ga ik dus vaak selectief te werk en maak er dan een project van. Hieronder een foto van een waterral, die ik heel graag in het avondlicht geheel vrij wilde hebben.

Waterral in avondlicht
Waterral in avondlicht

Dan de ”minder leuke kanten”. Wat te denken aan de verstoring van de vogel(s) door medefotografen, die menen een nog “betere“ positie in te moeten nemen, waardoor de vogel is gevlogen. Of de hondenuitlaters, die onder het mom van “ik heb net zoveel recht om hier te lopen”, eveneens verstorend werken. Behalve aan enkele bekendemede fotografen meld ik nooit iets. Dit om te voorkomen dat er mensen zijn, die het niet zo nauw nemen met wat de afspraak is van hoe we ons gedragen als vogelfotograaf.

Heb je je ergens in gespecialiseerd? Wat kenmerkt jouw foto’s?

Niet dat ik me ergens in heb gespecialiseerd, maar wel let ik heel erg op of er een verhaal van te maken is. Dit vanwege het feit dat ik regelmatig door vogelwachten, verenigingen etc. gevraagd word om een lezing te geven. Mijn doel is dan niet om te laten zien hoe goed ik fotografeer , maar meer om te laten zien hoe foto’s tot stand zijn gekomen en soms om de kijker te laten ontdekken wat er niet klopt. Familieleden vonden weleens dat ik vaak teveel de nadruk op de vogel legde en sindsdien let ik erop dat er misschien iets meer bij kan van de omgeving. (met besje, mooie achtergrond, bloeiende tak etc.). Mijn foto’s zijn niet zomaar herkenbaar, maar de R5 van Canon heb ik speciaal aangeschaft om acties beter te kunnen vastleggen.

Slechtvalken in actie op het strand
Slechtvalken in actie op het strand

Hoe werk je meestal? Vanuit de auto? Vanuit een schuilhut? Wandelend?

Aangezien ik veel op Terschelling ben en het voorrecht heb om op het strand te mogen rijden, fotografeer ik veel uit de auto. Al 7 jaar volg ik een slechtvalk die mijn auto herkent, waardoor deze zeer goed benaderbaar is. Daarnaast heb ik toestemming van een boer om vanuit een ligtentje bij zijn plas-dras te fotograferen. Omdat er op gezette tijden via een app-groep meldingen van medefotografen/vogelaars komen, kan ik mij snel verplaatsen op de fiets met de 100-500mm lens in een rugzak. In mijn woonplaats Havelte beschik ik over een tent waarin ik kan zitten. Daarnaast heb ik bij de eerder gememoreerde poel achter mijn huis een schuilhut. Verder heb ik van een dik stuk piepschuim met een houten rand eromheen en een scherm van een rietmat, een constructie gemaakt, waarmee ik al dan niet met waadpak, vanuit het water kan fotograferen. Om de kansen te vergroten heb ik ook nog camouflage materiaal wat ik overal neer kan zetten en natuurlijk ook nog een ghillie suit om zelf zoveel mogelijk op te gaan in de natuur.

Hoe probeer je verstoring van de natuur te voorkomen?

Heel simpel. Als je een mooie foto wilt maken, dan zal de vogel mee moeten werken. Dat houdt in, dat je je zodanig moet gedragen, dat deze niet bij het minste of geringste zal wegvliegen, maar moet accepteren dat jij in zijn nabijheid geen gevaar oplevert. Vanuit de auto betekent dat: lichten uit, raam alvast open met de lens eruit, eerst op afstand blijven en kijken hoe de vogel reageert als je dichterbij komt. Belangrijk is ook van welke kant je de vogel benadert. Lopend idem dito: niet in een rechte lijn, iets op je hoofd, waardoor je minder bedreigend overkomt en uitkijken met bukken, wat vaak leidt tot verstoring.

Wat zijn je favoriete gebieden of landen?

In eerste instantie Terschelling, vanwege de variatie in biotoop (strand, wad, polder en de jachthaven als hotspot). Daarnaast Het Dwingelderveld, De Weerribben/Wieden en het Staphorsterveld. Er is in ons land nog zoveel te zien, dat de behoefte om in het buitenland te zoeken nog steeds niet bij mij aanwezig is.

Wat zou je nog graag willen doen op vogelfotografie-gebied? Welke foto wil je nog maken?

Elk jaar maak ik een lijstje welke soort ik nog eens mooi op de foto wil hebben. Daaraan gekoppeld maak ik daar een project van. Dit jaar heb ik me bezig gehouden met de wielewaal en het voeren van een jonge koekoek. Vorig jaar lukte het met de jonge koekoek net niet en dit jaar heb ik er zelfs niet één gevonden. Dat wordt dus volgend jaar weer een uitdaging. Veelvuldig zit ik te kijken naar een mogelijkheid om vanuit het water te fotograferen, anders dan met mijn eigen constructie. De aangeboden camouflagedrijvers geven m.i. nog te veel beperkingen. De foto’s van Ton Döpp met z’n waterrallen staan nog wel op mijn wensenlijstje.

Waterhoen. Deze foto en dan met een waterral.
Waterhoen. Deze foto en dan met een waterral.

Heb je nog een leuk verhaal over je fotografie-avonturen?

Al rijdend over het strand van Terschelling zag ik een buizerd op een prooi zitten. Er kwam echter van de andere kant een fotograaf aanlopen, die ook interesse had om dat tafereel vast te leggen. De kans dat de buizerd dit niet zou accepteren was groot. Daarop anticiperend ben ik naar hem toe gereden en uitgelegd dat we vanuit de auto meer kans hadden op een geslaagde foto. Aldus geschiedde. Hij ging achter mij zitten en zo konden we op een mooie afstand van de buizerd aan de slag. Omdat de vogel zich niets van ons aantrok, ben ik toch maar voorzichtig op de grond naast de auto gaan liggen om een laag standpunt te creëren. Dit tafereel werd vastgelegd door een andere automobilist, zonder dat ik hier erg in had. Een paar maanden later zag deze mij rijden en heeft na kennismaking mij de foto doorgemaild.

Liggend naast de auto de buizerd gefotografeerd.
Liggend naast de auto de buizerd gefotografeerd.
En dit is het resultaat van dat moment
En dit is het resultaat van dat moment

Welke rol speelt Birdpix voor jou als fotograaf?

Een heel grote rol. Een beginnend fotograaf denkt vaak dat zijn foto heel bijzonder is, totdat de moderatoren en de gebruikers van Birdpix jou wijzen op wat beter kan. Er zullen ongetwijfeld collegafotografen zijn die hier moeite mee hebben, maar ik heb het altijd als positief ervaren. Immers van je fouten leer je en hierdoor kun je op een hoger niveau komen. Daarom bij deze een woord van dank aan de moderatoren, die hier hun tijd in steken. Vaak kijk ik ook naar het verbeteralbum om erachter te komen waarom de foto’s hierin gekomen zijn. Vaak een leerzaam moment! Toch een voorzichtig woord van kritiek: Het viel mij steeds meer op dat het krijgen van nominaties een doel op zich werd. Beginnende fotografen lieten soms prachtige foto’s zien, maar omdat hun naam nog niet “gevestigd” was, kregen zij niet de waardering die de foto verdiende. Dit was voor mij de reden om nog sporadisch een foto te plaatsen en daarentegen wel mee te doen aan de maandopdracht, vanwege het feit dat daar zonder naamsvermelding een foto beoordeeld wordt. Ik heb al eens bij een aantal moderatoren voorgesteld, dit ook te doen op de gewone site. Bijvoorbeeld twee dagen zonder naamsvermelding en daarna aangeven van wie de foto was. Het is maar een idee. Overigens plaats ik sinds kort weer foto’s en ik ben blij met de commentaren van de collegafotografen.

Wat zijn jouw tips voor andere vogelfotografen?

Kijk of er bij jou in de buurt een vogelfotograaf is, die het leuk vindt om gezamenlijk op pad te gaan en elkaar te stimuleren om het niveau van fotograferen omhoog te brengen. Je kunt denken aan het uitwisselen van interessante plekken, opstellingen om de vogel(s) goed in beeld te krijgen, instellingen van de camera uitwisselen, bewerken van foto’s etc. etc. Voorwaarde is wel, dat het moet klikken en dat je elkaar iets gunt en niet alleen maar op eigen succes uit bent. Behalve dat het gezellig is en je de kosten kunt verlagen door samen te rijden, kun je veel van elkaar leren. De één is soms op bepaalde gebieden wat sterker en jij op wat anders. Elkaar helpen moet voorop staan.

Wat vind je je beste foto, en vertel er eens iets over? Hoe en wanneer heb je hem gemaakt? 

Misschien niet de beste , maar wel een foto die je niet zomaar maakt. Eens in de zoveel tijd heb je een smelleken, die wil meewerken. Deze zat op een mooie stronk, totdat er een prooi achter de auto opdook. Gelukkig kun je aan het gedrag zien dat er wat staat te gebeuren. De vogel vloog recht op mij af om met volle snelheid achter een lekker hapje aan te gaan.

Dit is ook zo’n foto met een verhaal. De slechtvalk sloeg een stormmeeuw boven zee. Hij liet de vogel vallen op het strand en ging vervolgens achter een buizerd aan die ook wel trek had in een lekker vers hapje. Wat te doen? Het gevecht tussen beide vogels in beeld proberen te brengen of afwachten tot de slechtvalk terug zou komen. Dit laatste was een goede keus en resulteerde in deze foto.

Wie wil je benoemen tot fotograaf van de komende maand, en waarom.

Allereerst een woord van dank aan Cor van Spijk, niet alleen voor het voordragen van mijn persoon, maar ook voor de lovende woorden die hij als argument daarvoor gebruikt. De volgende kandidaat is wat mij betreft Kevin Hollmann.

Als hij ons een inkijkje kan geven hoe hij telkens weer een mooie sfeer in zijn foto’s weet te creëren, dan ben ik daar benieuwd naar, mede vanwege het feit dat de foto’s die hij laat zien in de vrije natuur gemaakt zijn, hetgeen mij en meerdere fotografen zeker aanspreekt.  

Reacties worden geladen