Fotograaf van de maand – juni 2026: Gejo Wassink
1. Wie ben jij? Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je, waar woon je, wil je iets vertellen over je leeftijd, beroep, je apparatuur. Heb je een website, dan kun je die hier ook noemen.
Ik ben Gejo Wassink, 60 jaar oud en woonachtig bij Lievelde in de Achterhoek. Ik werk in het speciaal basisonderwijs. Ik ben getrouwd en we hebben 2 dochters (25 en 28 jaar oud). In juli verwachten we voor het eerst opa en oma te worden. We wonen nu zo’n 27 jaar in de helft van een woonboerderij aan de helaas drukke N18 van Varsseveld naar Enschede. Maar omdat we op een perceel van 3000 m2 wonen heb ik er wel een kikkerpoel en boomgaardje kunnen realiseren. De kikkerpoel was voorwaarde om er überhaupt te gaan wonen en deze was dan ook eerder klaar dan het huis zelf. Achter de schuur heb ik een watertafel gemaakt en daar voer ik de vogels. Vanuit een schuiltentje fotografeer ik zo ook op eigen erf. Momenteel fotografeer ik met de canon 5DIV en de Sigma 150-600 sports. De lens bevalt prima. De camera een tikkeltje minder. Het is een spiegelreflexcamera. En ik merk, met name in hutten waar je fotografeert door een camouflagenet, dat vogels schrikken van het geluid. Ook is het lastig om met de AF vogels in de vlucht scherp te krijgen. Ik zou graag een nieuwe camera kopen met oogherkenning, stille sluiter en nog wat meer resolutie. Maar daar betaal je een prijs voor natuurlijk. Nog even flink doorsparen. Overigens….. de meeste mensen kennen mij niet van het fotograferen, maar van het oehoe-onderzoek in Nederland.
2. Hoe en waarom ben je in de vogelfotografie verzeild geraakt? Doe je nog aan andere vormen van fotografie? Hoe lang fotografeer je al?
Als jongetje van een jaar of 4 oud ging ik bijna elk weekend logeren bij mijn Oom Ben (inmiddels overleden) in Aalten. Voor dag en dauw gingen we dan op de fiets de natuur in om met name vogeltjes te scoren. Ik herinner me nog dat we uren in een droge put zaten in het Aaltense Goor om zwarte spechten te begluren. Wandelaars die ons zagen en na twee uur opnieuw langs kwamen, spraken er schande van. Mijn oom kreeg de volle laag: “Je gaat toch niet met zo’n klein jongetje twee uren stil zitten”. Ik had geen idee waarom die wandelaars zo boos deden. Ik had de tijd van mijn leven!
Toen ik wat ouder werd ging ik bij de Vogelwerkgroep Zuidoost-Achterhoek. Ik heb daar allerlei SOVON-onderzoeken gedaan. Met name broedvogelkarteringen, o.a. ook weer in datzelfde Aaltense Goor. Mijn interesse voor roofvogels nam toe en ik leerde om in bomen te klimmen en werd ringer van roofvogels. Toen ik een jaar of 45 was, en een keer op 18 meter hoogte nog net met twee vingers aan een tak hing…… ben ik maar gestopt met dat klimmen.
En toen…..kwam in 2002 de oehoe op mijn pad. Bij Winterswijk verscheen het eerste oehoepaar buiten Limburg. Ik ben toen gestopt met roofvogels ringen en heb me volledig op de oehoe ‘gestort’ . In 2009 heb ik samen met enkele anderen de Oehoewerkgroep Nederland opgericht. De interesse voor vogels moge duidelijk zijn. Maar ik zat wel wat verstrengeld in ‘verplichtingen’ wat onderzoek betreft. Ik kreeg steeds meer de behoefte om vogels eens beter te bekijken i.p.v. alleen maar onderzoek te doen. En fotograferen bleek daarvoor het beste middel te zijn. Toen pas zag ik hoe mooi een simpele grauwe vliegenvanger bijvoorbeeld was. Mijn oudste foto’s op mijn huidige computer stammen uit 2014, dus ongeveer van 12 jaar geleden. Dat zijn foto’s gemaakt met de Canon70D. Maar in het verleden had ik ook al eens gefotografeerd met de Olympus OM10 (En rolletjes van 400ASA en 25 dia’s. Ontwikkelen duurde een week en dan pas ontdekte je of de foto’s gelukt waren……dat waren nog eens andere tijden!). Ik schat dat ik wel al zo’n jaar of 20 bezig ben met fotograferen.
3. Wat vind je leuk aan het fotograferen van vogels? Zijn er ook minder leuke kanten aan?
Het leuke van fotograferen vind ik dat je een vogel thuis op de computer eigenlijk pas echt goed ziet. In het veld zie je een bruine schim en dat was dan bijvoorbeeld een grauwe vliegenvanger. Maar thuis op de computer zie je dan hoe mooi het verenkleed eigenlijk is. Door fotograferen heb ik dus nog meer bewondering voor vogels gekregen.
De minder leuke kant is dat het verslavend is voor mij. Ik wil het liefst al mijn vrije tijd besteden aan fotograferen. Ook heb ik de hutfotografie ontdekt. En nu wil ik wel elke week naar zo’n hut. Maar dat is niet mogelijk en te vaak 90 euro neertellen voor zo’n hut word hier thuis ook niet geaccepteerd (terecht).
4. Heb je je ergens in gespecialiseerd? Wat kenmerkt jouw foto’s?
Ik vind de schilderijen van Rembrandt van Rijn interessant. Met name omdat deze vaak donker zijn met het onderwerp wat in de spotlights. Als ik de kans krijg, maak ik in het veld vaak foto’s die ik bewust flink onderbelicht. In de nabewerking zet ik de vogel dan in de spotlights door ze weer wat op te lichten. Verder probeer ik het standpunt zo laag mogelijk te houden, maar dat doen natuurlijk veel fotografen. Ook probeer ik vogels vliegend vast te leggen, hetgeen met mijn relatief wat verouderde apparatuur een hele uitdaging is.
Verder ga ik om de een of andere reden elk jaar een paar dagen het water in met een waadpak om de dodaarsjes bij Enschede vast te leggen. Ik zit dan gerust een hele dag in het water.
5. Hoe werk je meestal? Vanuit de auto? Vanuit een schuilhut? Wandelend?
Ik ben geen ‘wandelfotograaf’. Natuurlijk wandel ik wel eens en schiet dan wat plaatjes. Maar de meeste foto’s van mij zijn gemaakt vanuit schuilplaatsen (verstopt in het riet onder een camouflagenet), de auto, openbare observatiehutten of commerciële hutten. Ik kies dus liever een plek uit en laat de vogels zelf dichterbij komen i.p.v. achter de vogels ‘aan te rennen’.
6. Hoe probeer je verstoring van de natuur te voorkomen?
Zoals ik al vertelde verstop ik mezelf graag in de natuur en wacht tot de vogels komen. Of ik fotografeer vanuit de auto of een hut. Maar zelfs vanuit een hut achter spiegelglas merk je soms dat, met name roofvogels, je in de gaten krijgen en schrikken. Wat dat betreft storen wij denk ik allemaal wel eens. Maar door niet achter vogels aan te rennen probeer ik het zo veel mogelijk te voorkomen.
Uitzonderingen zijn er ook. Toen ik bij Zutphen eens een waterspreeuw ging fotograferen samen met nog 20 fotografen, ontdekte ik dat het diertje geen enkele angst kende. En dan kun je rustig ook eens een ander plekje kiezen terwijl de vogel dat gewoon ziet en zich hier niets van aantrekt. Ook bij pestvogels ontdekte ik dat ze zich niets aantrokken van de vele fotografen die herrie maakten en achter de vogels aanliepen. Tot slot ben ik een keer naar een notenkraker bij Wageningen geweest. Die vogel ging op je hoofd zitten of op de telelens. Ook met 50 fotografen erbij was deze vogel niet te verstoren. Of dat wel een echte wilde was ???
7. Wat zijn je favoriete gebieden of landen?
Ik heb helemaal niets met het buitenland. Het liefst ga ik ook op vakantie in eigen land. Ik merk dat ik vaak afreis naar Arnhem, om daar een dagje door te brengen in de kunstmatig aangelegde rietvelden van park Waterrijk. Met name in april wanneer blauwborsten, baardmannetjes en de snorren weer actief worden.
Ook ga ik een aantal keren per jaar naar het Kristalbad bij Enschede. Hier broeden vele paartjes dodaars en meerdere zijn gewend geraakt aan mensen die daar frequent wandelen. Met waadpak zit ik dan uren in het water waarbij de dodaarsjes soms op een meter afstand onder water langs komen zwemmen….. fantastisch!
In mijn directe omgeving doe ik vaak een rondje met de auto over het industrieterrein bij Groenlo. Onlangs kwam ik daar zomaar even 2 europese kanaries tegen. Verder is het Aaltense Goor erg vogelrijk en ook de Bekendelle bij Winterswijk is een erg fraai wandelgebied.
8. Wat zou je nog graag willen doen op vogelfotografie-gebied? Welke foto wil je nog maken?
Hoog op mijn verlanglijstje staat de wespendief. Tijdens mijn roofvogelonderzoek vond ik dit altijd al een mysterieuze vogel. Afgelopen jaar zagen we op Birdpix de geweldige foto’s van Harry van Emden die doodleuk wespendieven fotografeerde bij een bosvijver alsof het niets was. Zo’n kans hoop ik ooit ook te krijgen.
Ik hoop eens een half uitgegraven wespennest te vinden om me daar vervolgens bij te verstoppen.
Verder zou ik heel graag duikende visarenden fotograferen. Dat heb ik wel eens gedaan, maar dan zat de vogel op ruim 200 meter afstand. Een droom is nog om dit eens van dichtbij te mogen fotograferen.
9. Heb je nog een leuk verhaal over je fotografie-avonturen?
Eigenlijk een minder leuk verhaal. Toen ik weer eens met waadpak tussen de dodaarsjes zat met de camera op statief in het water, wilde ik even koffie pakken. Ik moest me een beetje omdraaien om bij de tas te komen die op de wal lag. Achter mij hoorde ik ineens een flinke plons. Kennelijk had ik het statief niet goed in de modder vastgezet en al mijn apparatuur was in het water gevallen. Snel de boel omhoog getrokken. Helaas….. in de Tamron 150-600 stond een laagje water. De camera werkte nog. Maar enkele dagen later ontstond er in al mijn foto’s een streep. Kennelijk had de sensor dus ook schade opgelopen. Het einde van mijn tijdperk met de Canon 70D en de Tamron.
10.Welke rol speelt Birdpix voor jou als fotograaf?
Ik heb nog nooit een cursus fotograferen gevolgd. Alles wat ik kan heb ik geleerd van de fotografen op Birdpix. Dat begon met de eerste tip dat je meer ruimte in de kijkrichting van de vogel moet geven. In het begin stonden mijn vogels vaak teveel in het midden van de foto. Ook letten op dingen als diagonaal en andere compositiedingetjes heb ik allemaal geleerd op Birdpix. Niet onbelangrijk ook de tip om met name bij watervogels en vogels die op de grond zitten een zo laag mogelijk standpunt te kiezen.
11.Wat zijn jouw tips voor andere vogelfotografen?
Neem de moeite om te reageren op foto’s van andere fotografen op Birdpix. Ik kom daar zelf soms te weinig aan toe. Maar ik heb gemerkt dat je zelf ook meer commentaren en tips krijgt wanneer je meer reageert op de foto’s van anderen. Een beetje “Voor wat, hoort wat”.
Verder raad ik iedereen aan om zoveel mogelijk manieren van fotograferen uit te proberen. Dus af en toe een hut bezoeken, fotograferen tijdens een wandeling, vanuit de auto, vanuit een verstopplek enz. Zo kom je er dan vanzelf achter wat je het leukste vindt. En daar gaat het om…..genieten van een fantastische hobby.
12.Wat vind je je beste foto, en vertel er eens iets over? Hoe en wanneer heb je hem gemaakt?
Of het de mooiste is weet ik niet, maar wel de moeilijkste om te maken. Het gaat om een ijsvogel die na de duik weer boven komt. Velen hebben dit gefotografeerd in de tuinhutten van Arjan Troost. Ik heb dit eens zelf geprobeerd in de vrije natuur. Maar dan wel met een plan en gedegen voorbereiding. Eerst een aquarium gekocht. Daarna met een kruisnet kleine visjes gevangen. Bij Groenlo kwam ik een ijsvogel tegen die vaak op dezelfde tak zat. Daar heb ik het aquarium in de beek gezet. Ik heb de visjes toen in het aquarium gedaan en mezelf verstopt onder het camouflagenet in het water. En warempel…..de ijsvogel kwam op de stok, zag de visjes en dook in mijn aquarium. Met 1/2000 seconde bleken alle foto’s echter mislukt. Geen enkele scherpe. Eerst dacht ik dat ik niet goed scherp stelde op het juiste denkbeeldige punt. Pas toen ik dit voor de derde keer deed ontdekte ik dat je minimaal 1/3200 seconde nodig hebt om de snelle actie vast te leggen.
13.Wie wil je benoemen tot fotograaf van de komende maand, en waarom?
Elders in mijn verhaal noemde ik al even Harry van Emden. Hij laat ons hier op Birdpix de ene na de andere geweldige foto zien van roofvogels. Hij heeft twee hutten tot zijn beschikking op landgoederen. De roofvogels worden er niet gevoerd, maar komen enkel en alleen op het water af of…de concentratie vogeltjes die wel worden gevoerd.
Met vriendelijke groet,
Gejo Wassink