Fotograaf van de maand januari 2026: Wouter Roepel.
1 Wie ben jij? Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je, waar woon je, wil je iets vertellen over je leeftijd, beroep, je apparatuur. Heb je een website, dan kun je die hier ook noemen.
Mijn naam is Wouter Roepel. Ik ben net 64 jaar oud, inmiddels 34 jaar getrouwd met Jeanette en samen wonen we al vele jaren met veel plezier in Groningen. Mijn jeugd bracht ik tot mijn dertiende door in Gouda, waar ik in mijn vrije tijd vaak te vinden was rond de Reeuwijkse Plassen. Soms nam ik mijn vishengel mee, maar meestal was ik op zoek naar vogels. Op de lagere school was ik lid van de Jeugdnatuurwacht en deed ik enthousiast mee aan activiteiten die de natuur een handje hielpen, zoals het planten van bomen en het maken van nestkasten. Het zoeken naar vogels zat er vroeg in. Veel van mijn foto’s die ik in Nederland gemaakt heb plaats ik op mijn website www.wouterroepel.nl
Hoewel ik heel lang nooit een huisdier wilde, hebben we vijf jaar geleden tóch een hond genomen: een Golden Retriever. Als jonge pup was het erg vermoeiend. De eerste weken liep ik met mijn tuinlaarzen door de kamer want anders had ik de scherpe tandjes in mijn kuiten staan. Maar na een paar maanden werd het erg leuk en ik heb er geen moment spijt van gehad. De hond zorgt ervoor dat ik élke dag in beweging ben, zelfs wanneer het regent — al wordt de wandeling dan vaak wel iets korter. Samen hebben we drie kinderen, die allemaal in de buurt wonen. En sinds vier maanden draag ik met trots een nieuwe titel: opa van Gijs.
Van DJ tot hypotheekadviseur
De afgelopen 25 jaar was ik financieel adviseur binnen mijn eigen hypotheekkantoor Hypotheek Plan. Die fase ben ik inmiddels aan het afbouwen en ik geniet van een soort prepensioen. Daarvoor had ik een zeer gevarieerde loopbaan met verschillende (deels parttime) beroepen: van zakelijk leider bij een lokale omroep tot vestigingsmanager van een uitzendbureau, en van consulent personeelsvoorziening bij het arbeidsbureau tot discjockey (bijna tot m’n veertigste) en eigenaar van een evenementenbureau.
2 Hoe en waarom ben je in de vogelfotografie verzeild geraakt? Doe je nog aan andere vormen van fotografie? Hoe lang fotografeer je al?
De start van mijn fotografieavontuur
Mijn serieuze fotografie begon in 2018, tijdens een rondreis door Sri Lanka. Ik had toen mijn eerste “echte” camera gekocht: de Sony A7M2 met een 24-240mm lens. Volgens de verkoper zou die lens prima geschikt zijn om vogels te fotograferen. Al snel tijdens de reis ontdekte ik dat dit toch niet de beste keuze was — al lag dat waarschijnlijk ook aan mijn onervarenheid, want ik fotografeerde destijds steevast in de automatische stand. Ik had simpelweg geen idee hoe een camera werkte. Een foto van een groene bijeneter die redelijk dichtbij zat was de enige fatsoenlijke vogel foto die vakantie.
Dat avontuur leidde uiteindelijk via een tussencamera naar mijn huidige vertrouwde set-up: de Sony A1 met de 200-600mm lens. Een geweldige combinatie waar ik nog altijd met veel plezier mee werk. Af en toe gebruik ik ook mijn 90mm f/2.8 macrolens, al moet ik eerlijk zeggen dat ik daarin nog veel te leren heb.
Vergeleken met veel Birdpixers fotografeer ik dus nog niet zo lang, maar juist dat maakt het extra leuk: er is nog genoeg te ontdekken.
3 Wat vind je leuk aan het fotograferen van vogels? Zijn er ook minder leuke kanten aan?
De charme van het onverwachte
Het mooiste aan vogelfotografie vind ik dat je nooit weet wat je gaat tegenkomen. Soms kom je thuis zonder één geslaagde foto, en een andere keer krijg je onverwacht een fantastische soort voor je lens. Eén van mijn favoriete ervaringen was de draaihals in Noordpolderzijl, die zich van alle kanten liet vastleggen.
Een ander bijzonder moment beleefde ik in het voorjaar, in de Onnerpolder. Ik lag onder aan een slootje om Geoorde Futen vanuit een laag standpunt te fotograferen, toen er plotseling een Zwarte Ibis vlak voor me opdook. De kans om die van dichtbij vast te leggen in laagstand leverde fraaie beelden op — en deed me de brandnetels waarin ik lag meteen vergeten.
Mijn tip: trek oude kleren aan, want ik ben al vaker vies en nat thuisgekomen. Sinds ik weer naar de sportschool ga, houd ik de soms onmogelijke houdingen in het veld trouwens beter vol. Jongere fotografen hebben daar waarschijnlijk minder last van…
4 Heb je je ergens in gespecialiseerd? Wat kenmerkt jouw foto’s?
Werkwijze
Een echte specialisatie heb ik niet, al zoek ik vrijwel altijd een zo laag mogelijk standpunt op en besteed ik steeds meer aandacht aan de achtergrond. De Morinelplevier die ik vorig jaar op de dijk bij Moddergat kon fotograferen, werkte geweldig mee: liggend kon ik hem vastleggen met verschillende achtergronden.
Ik fotografeer een enkele keer vanuit de auto, bijvoorbeeld bij de velduilen, maar meestal al wandelend of vanuit een (betaalde) fotohut. Zo’n hut heeft veel voordelen: geen verstoring, je zit droog, de vogels komen dichterbij en vaak verschijnen er meerdere soorten. Het enige nadeel is het glas: het kost licht en bij schuin fotograferen kan er wat dubbele contour ontstaan.
Twee keer ging ik vanuit Lauwersoog mee op een zeevogeltocht. Erg leuk om te doen, al is fotograferen op hoge golven een uitdaging. Toch leverde het onder andere een foto van een Pontische meeuw op waar ik erg tevreden mee ben.
5 Hoe probeer je verstoring van de natuur te voorkomen?
Respect voor de natuur
Het kan altijd gebeuren dat je vogels verstoort. Daarom probeer ik voldoende afstand te houden. Vaak merk je dat vogels, als je rustig blijft, vanzelf dichterbij komen. Individuele vogels zijn daarin vaak toleranter dan groepen; schrikt er één, dan gaat meestal de hele groep op de wieken.
6 Wat zijn je favoriete gebieden of landen?
Favoriete gebieden
Een vaste favoriet heb ik niet, maar één land steekt er wat mij betreft bovenuit: Costa Rica. Tijdens onze reis daar hoefde je nauwelijks te zoeken naar vogels — ze waren letterlijk overal. Vanuit het hotel kon je gewoon in de tuin gaan zitten en diverse soorten kwamen vanzelf voorbij. Dichtbij huis vind ik vooral de Ezumakeeg aan het Lauwersmeer in het voorjaar prachtig, zeker wanneer de weilanden plas-drasgebied zijn. Dan kun je steltlopers op slechts enkele meters afstand fotograferen. Helaas kan dat binnen een week weer helemaal anders zijn.
7 Wat zou je nog graag willen doen op vogelfotografie-gebied? Welke foto wil je nog maken?
Wenssoorten en uitdagingen
Op fotografisch gebied staat de Balispreeuw nog hoog op mijn verlanglijstje. Mogelijk gaan we dit jaar naar Bali op vakantie dus die kans laat ik zeker niet onbenut. Deze zeldzame vogel komt alleen voor op een klein stukje van Bali en was bijna uitgestorven. Wanneer ik ergens voor het eerst heenga, kijk ik altijd of er een soort zit die ik graag zou willen fotograferen. In Costa Rica was dat bijvoorbeeld de Quetzal; die zagen we wel, maar ik kreeg hem helaas niet mooi op de foto.
De laatste tijd oefen ik steeds vaker op vogels in vlucht. Soms zie ik hier op Birdpix haarscherpe vluchtfoto’s en dan vraag ik me af hoe men dat voor elkaar krijgt. Ik ben er nog lang niet tevreden over, maar oefening baart kunst — hoop ik. Ik ben nog steeds op zoek naar de juiste instellingen van de camera voor vogels in vlucht. Moet je nu de camera instellen met of zonder beeldstabilisatie? Zet je je camera het beste op Zone of breed? Wie het weet mag het zeggen.
8 Heb je nog een leuk verhaal over je fotografie-avonturen?
Een verhaal om te onthouden
Jarenlang stond de Buidelmees op mijn wensenlijstje. Ik kende een plek in het Lauwersmeer waar ze jaarlijks verschenen maar waar ik nog niet geweest was. Op een mooie dag ging ik erheen, maar bleek het dijkje dat jaar afgesloten te zijn wegens broedende Buidelmezen. Een jaar eerder bleek dat er een nest was verstoord door een fotograaf die urenlang op nog geen drie meter afstand op een stoel had gezeten, compleet met proviand.
Teleurgesteld reed ik naar huis, maar ik besloot een beroepsfotograaf die tochten in het Roegwold organiseert te appen. Hij reageerde direct: of ik over een half uur op een bepaalde plek kon zijn. Natuurlijk kon ik dat, auto geparkeerd en na tien minuten lopen later zag ik mijn allereerste Buidelmees — en kon ik hem ook nog eens fotograferen. Dat was zo’n bijzonder moment dat ik de foto zelfs naar het Dagblad van het Noorden mailde. Tot mijn verrassing plaatsten ze hem twee weken later paginagroot.
9 Welke rol speelt Birdpix voor jou als fotograaf?
Birdpix als leerschool
In het begin durfde ik geen foto’s op Birdpix te plaatsen uit angst dat ze niet aan de norm zouden voldoen. Pas in 2020, twee jaar nadat ik was begonnen met fotograferen, plaatste ik mijn eerste foto. Gaandeweg ben ik dit steeds vaker gaan doen. De commentaren op mijn eigen foto’s en die van anderen zijn enorm leerzaam geweest. Daardoor kijk ik kritischer naar mijn werk en besteed ik tegenwoordig meer aandacht aan nabewerking. Mijn foto’s komen nu minder vaak in het verbeteralbum.
Ik heb veel aan fotografen die uitgebreid beschrijven hoe hun foto tot stand kwam en welke nabewerking ze deden. Vincent Vuik vind ik daarin een echte goede leermeester: zijn aanpak en openheid hebben me veel gebracht.
10 Wat zijn jouw tips voor andere vogelfotografen?
Een tip aan andere vogelfotografen
Geniet vooral van de natuur en wees blij met het resultaat van je eigen foto’s. En als je afgaat op een melding op waarneming.nl, vergeet dan niet zelf óók eens een melding te plaatsen die voor anderen waardevol kan zijn. Samen staan we sterk.
11 Wat vind je je beste foto, en vertel er eens iets over? Hoe en wanneer heb je hem gemaakt?
Mijn favoriete foto
De beste foto moet ik nog maken, maar een van mijn persoonlijke favorieten is die van de Drieteenstrandloper op Bonaire. Tijdens onze laatste dag daar was ik aan het inpakken toen ik vanuit onze kamer een Drieteenstrandloper vlak bij zee zag lopen. Camera weer uitgepakt, op een paar meter afstand gaan liggen en met de turquoise zee als achtergrond kon ik een beeld maken waar ik nog steeds trots op ben. Deze foto heb ik laten vergroten en hij hangt nog steeds in ons hypotheekkantoor.
12 Wie wil je benoemen tot fotograaf van de komende maand, en waarom?
Fotograaf van de maand
Als fotograaf van de maand februari wil ik graag Johan Horneman benoemen. Soms staan de zelfde vogels van ons op Birdpix zoals de Morinelplevier en Roodkopklauwier; dat komt natuurlijk omdat we beiden in het Noorden van het land wonen en bij een zeldzaamheid snel ter plaatse kunnen zijn. Ik vind Johan ook een echte velduilen specialist, de foto’s die hij van deze vogels gemaakt heeft zijn bijzonder mooi en daar ben ik best jaloers op.