Fotograaf van de maand juli 2026, Harry van Emden
1. Wie ben jij? Vertel eens iets over jezelf. Wie ben je, waar woon je, wil je iets vertellen over je leeftijd, beroep, je apparatuur. Heb je een website, dan kun je die hier ook noemen.
Harry van Emden – Ik noem mijzelf weleens een soort stroper, maar dan met camera. Naast mijn drukke werkzaamheden ben ik vaak in de bossen te vinden. Ik vind het heerlijk om er met de camera op uit te trekken.
Als het dan nog lukt om een mooie foto te maken, dan kan mijn dag niet meer stuk.
Ik ben geboren en opgegroeid in de natuur op de Utrechtse Heuvelrug. Het is dan ook niet zo vreemd dat ik daar graag in de natuur op pad ben om te fotograferen.
Mijn tweede thuis is Stilfs in Sud-Tirol, ook daar ben ik een aantal keren per jaar om te genieten. Dit is een prachtige plek in het Ortler gebied, gelegen in het drielandenpunt van Italië, Oostenrijk en Zwitserland.
Verder kom ik ook graag op Terschelling, een fraai eiland met mooie natuur. Helaas is het daar de laatste jaren erg druk geworden.
Ik heb vroeger gewerkt in het bos- en faunabeheer op twee grote landgoederen op de Utrechtse Heuvelrug, waar ik ook woonachtig ben. Vanaf 1993 ben ik bij de algemene inspectiedienst van het ministerie van landbouw gaan werken als opsporingsambtenaar in het werkveld “Flora en Fauna”. Ik was toen vooral actief in stroperij-onderzoeken, maar ook in de aanpak van illegale vogelhandel. Later heb ik de overstap gemaakt naar de politie, waar ik nog actief werkzaam ben in de opsporing.
In november van dit jaar word ik 65 en ik werk nu rustig naar mijn pensioen toe.
Op de landgoederen waar ik gewerkt heb, ben ik nog steeds actief in het beheer, met name bos en (grof)wild beheer. Daarnaast ben ik actief als gecertificeerde zweethondengeleider bij stichting zweethonden Nederland (SZN) en zweethondenstation Utrecht-Gelderland. Samen met zweethond Sepp, een Bayrischer Gebirgsschweisshund, doe ik regelmatig nazoeken op gewond grof wild. Vaak slachtoffers van aanrijdingen in het buitengebied. Met de hond zoek ik de ernstig gewonden dieren op, om ze uit hun lijden te verlossen. Het gaat hier meestal om Reeën en Damherten.
De twee vogelhutten die ik heb, zijn prachtige plekken, waar je midden in de natuur tot rust kan komen en er is altijd wel wat te zien.
De hutten zijn niet te huur, dat heeft ermee te maken dat ze gelegen zijn in rust/stilte gebieden en particuliere landgoederen.
De grootste hut is gelegen in een rust/stiltegebied, gelegen aan een natuurlijke bosvijver, in een vrij droog gebied. Bij deze vijver komen veel roofvogels, waaronder de Wespendief. In de periode juni-september 2025 hadden we drie verschillende Wespendieven regelmatig op bezoek. Het is dan ook geweldig als je die dan kan fotograferen.
Ik woon in een fraai gebied waar van alles te vinden is, zoals water, uiterwaarden, maar ook veel bos, ik mag daar dan ook graag wandelen en struinen.
Vanaf mij 10e jaar fotografeer ik al, voor mijn verjaardag kreeg ik toen een kleine Kodak camera, die ik nog steeds in mijn bezit heb. Op mijn 16e ben ik begonnen met Canon, waarna het een lange tijd Nikon werd met daarnaast Olympus en vanaf verleden jaar is alles verkocht en ben ik overgestapt op Sony en dat bevalt me prima. Inmiddels heb ik een mooie verzameling camera’s en lenzen met één buitenbeetje, de Sigma 300-600mm f4.0 DG OS Sports. Voor mij is deze lens een topper! Hij is door de zoom veelzijdig, zeer scherp en degelijk. Nadeel is dat hij iets zwaarder is dan een 600mm f 4 van Sony. Ondanks het gewicht is de lens goed handelbaar en een stuk goedkoper dan de 600mm van Sony.
2. Hoe en waarom ben je in de vogelfotografie verzeild geraakt? Doe je nog aan andere vormen van fotografie? Hoe lang fotografeer je al?
Vanaf kleins af aan lag mijn hart bij de natuur en ging ik vaak met mijn opa mee op pad. Mijn grootvader was een jager en stroper die veel in het veld te vinden was. Van hem heb ik de liefde voor de natuur mee gekregen. Bijzondere waarnemingen ben ik toen al gaan fotograferen.
Zelf vind ik vogelfotografie het meest spannende, ze zitten namelijk nooit goed stil en het is dan ook een uitdaging om ze fatsoenlijk op de foto te krijgen, liefst zo natuurlijk mogelijk. Ik ben dan ook geen voorstander van “decorbouw” bij een vogelhut. Een stronk of tak is prima, maar zodra er hele bloemboeketten neergezet worden voor het perfecte plaatje, dan haak ik af.
Omdat ik nog actief ben als faunabeheerder fotografeer ik ook veel zoogdieren, met name Dassen, Vossen en Grofwild zoals Reewild.
3. Wat vind je leuk aan het fotograferen van vogels? Zijn er ook minder leuke kanten aan?
Het leuke aan vogelfotografie is dat het nooit hetzelfde is. Iedere keer is anders en je kan het nooit voorspellen. Soms zit of loop je een paar uur en is er niks te zien, tot er een moment is dat er een onverwachte bezoeker is of je ziet een vogel zitten die vrij zeldzaam is, zoals ik laatst had met een Bijeneter. Minder leuke kanten heb ik niet echt. Soms kan ik mij ergeren aan fotografen die de boel verstoren en er alles aan doen voor het perfecte plaatje, zonder het welzijn van het dier te respecteren.
Als ik zie dat het echt te gek wordt, dan spreek ik ze er op aan.
4. Heb je je ergens in gespecialiseerd? Wat kenmerkt jouw foto’s?
Ik heb niet echt een specialisme, eigenlijk fotografeer ik maar wat, maar ik probeer wel een “zo goed als mogelijke” foto te maken. Ik heb namelijk een hekel aan bewerken en veel plaatjes schieten. Ik maak het liefst direct een goede foto zonder poespas. De opnamen moeten natuurlijk zijn, zowel vanuit de hut of als ik wandel. Voeren bij de hut doe ik amper, ik heb in de winter en herfst een voersilo hangen met zonnepitten voor de zangvogeltjes, een paar vetbollen en verder niks.
Roofvogels voeren doe ik ook niet, ik ben daar zeer op tegen! Het kan in sommige gevallen ook nog strafbaar zijn.
5. Hoe werk je meestal? Vanuit de auto? Vanuit een schuilhut? Wandelend?
Vaak ben ik aan het wandelen en soms vanuit de schuilhut. In een enkel geval vanuit de auto, maar dat is niet vaak. Ik heb geluid en beleving nodig en met wandelen hoor en zie je het meest. Echter vanuit de hut heb je de vogels dichterbij en kun je ze langer observeren.
6. Hoe probeer je verstoring van de natuur te voorkomen?
Feitelijk is het simpel, gewoon houden aan de regels die gelden, zorgen voor ruime afstand en geen gekke dingen doen, zoals dicht bij nesten fotograferen. Als het op een fatsoenlijke manier niet lukt om een vogel te fotograferen, probeer het later dan nog een keer. Er is altijd wel een moment dat het wel lukt. Respecteer de dieren en de natuur, je bent immers een gast in de natuur.
7. Wat zijn je favoriete gebieden of landen?
De Utrechtse Heuvelrug is mijn favoriete gebied, het is immers mijn achtertuin. Ik heb het voorrecht om vanuit huis zo het bos in te lopen.
Als favoriet land is het Italië, Sud-Tirol, zoals ik eerder aangaf. Het plaatsje Stilfs (Stelvio) is mijn tweede thuis, waar ik vaak ben. Dorpelingen uit Stilfs zeggen vaak; “Harry ist ein halbe Stifser” . Tijdens het jacht seizoen ga ik mee met de boswachters van het nationaalpark voor de nazoeken. In het nationaalpark waar Stilfs deel van uit maakt, is de jacht belangrijk voor het natuurbeheer. Het is geen commerciële jacht, maar puur beheersmatig. Ondanks het feit dat er veel Edelherten, Gemzen, Steenbokken en Reeën voorkomen, mogen alleen selectief de Edelherten geschoten worden. Een deel van de geschoten herten blijft in het gebied liggen om de Lammergier (Bartgeier) te ondersteunen. De lammergier was daar vrijwel uitgestorven en maakt nu weer een comeback.
8. Wat zou je nog graag willen doen op vogelfotografie-gebied? Welke foto wil je nog maken?
Lastige vraag, maar eigenlijk ben ik tevreden. Ik laat het allemaal gebeuren en hou juist van het onverwachte moment. Ik weet dat ik bevoorrecht ben, door in de natuur te wonen, deels te werken en dan ook nog in het bezit te zijn van twee fotohutten. Ook qua fotomateriaal is de zaak op orde, ik ben er tevreden mee. Een specifiek foto heb ik eigenlijk niet op mijn wensenlijst staan. Een mooie foto maken is voor mij altijd al een speciaal moment.
9. Heb je nog een leuk verhaal over je fotografie-avonturen?
Het mooiste moment wat ik heb meegemaakt was tijdens een Birdpixweekend op Terschelling met Arie Ouwerkerk. We waren aan het fotograferen bij het wad (Striep), één van de fotografen lag onder de dijk in het lange gras wat Wulpen te fotograferen. Er kwam keurig gekleed een gezelschap aan lopen, ze bleven op de plek stilstaan en er werd as uit een urn leeg gestrooid. Je snapt het al, de Wulpen weg en de fotograaf onder het stof, hij werd niet gezien door het gezelschap. Het was net een slechte film en ik moest er erg om lachen. Die weekenden met Arie waren overigens absoluut top!
10. Welke rol speelt Birdpix voor jou als fotograaf?
Ik zit al vanaf 2005 op Birdpix, een grote inspirator voor mij was Erwin van Laar. Erwin was een bevlogen vogelfotograaf die aangaf dat ik op Birdpix moest gaan. Want zo zei hij, daar leer je van! Helaas is Erwin te vroeg overleden, maar ik denk nog geregeld aan hem.
Birdpix speelde zeker in de begintijd een grote rol. Regelmatig werden er foto’s afgekeurd, vaak door onscherpte en te veel ruis. Maar door goede feedback en soms stevige commentaren, leer je wel beter fotograferen. Soms dacht ik wel eens, zoek het allemaal maar lekker uit, maar ik ging niet bij de pakken neerzitten en probeerde toch weer goede opnamen te maken aan de hand van de tips.
11. Wat zijn jouw tips voor andere vogelfotografen?
Het is eigenlijk vrij simpel, wees creatief, maak goed gebruik van de techniek en geniet van de natuur met respect, dan krijg je fraaie opnamen.
12. Wat vind je je beste foto, en vertel er eens iets over? Hoe en wanneer heb je hem gemaakt?
Ik weet niet of het de beste is, maar het is wel een waardevolle opname. Het gaat hier om een Rosse Grutto midden op het wad van Terschelling, tijdens een stortbui.
Ik wandelde op het wad met mooi warm weer, maar in no-time kwam er een stortbui. Geen regenkleding bij me en geen regenhoes. Iets voorover gebukt om de camera en lens toch iets te beschermen, kwam er een Rosse Grutto voorbij lopen. Ik heb er een paar opnamen van kunnen maken en één opname was gelukt. Met deze foto heb ik tijdens een Birdpix event nog een prijs gewonnen. De Nikon D330s en Nikon 300mm f2.8 VRII hebben het overleefd, ondanks het feit dat ze zeiknat waren geworden.
13. Wie wil je benoemen tot fotograaf van de komende maand, en waarom?
Ik zou graag Ruud Scherpenisse willen nomineren. Volgens mij is Ruud altijd behoorlijk actief in de Eempolder en hij maakt daar bijzondere opnamen, vooral van weidevogels en bijzondere soorten tijdens de vogeltrek, zoals de Roodpoot valk. Het zou mooi zijn als Ruud iets meer kan vertellen over zijn belevingen in de polder.