Als natuur- of vogelfotograaf weet je—als het goed is—dat het allemaal niet vanzelf komt. En dat juist dát ook de charme is (althans dat is wat je jezelf wijsmaakt na een zoveelste mislukte poging). Natuurlijk, je kunt het jezelf iets gemakkelijker maken met een fotohut of een bezoek aan de dierentuin. Maar wie dieren in het wild wil fotograferen, zal erin moeten investeren, heeft meestal veel geduld nodig… en een flinke portie geluk. Kortom: je moet er wat, en vaak zelfs veel, voor doen. Je hoort in dit verband vaak de uitdrukking ‘alles voor de foto’. Een begrip dat echter niet altijd in een positieve context wordt gebruikt.
Positief gezien
Neem bijvoorbeeld het eindeloze gesjouw met je cameraspullen om op precies die ene plek te komen waar je tegenlicht hebt op de aanvliegende vogels. En dan steeds opnieuw gaan, omdat je óók nog die ene soort wolkenlucht in beeld wilt hebben—dat is zonder twijfel ‘alles voor de foto’.
Of denk aan dat moment waarop je al een hele tijd naar een zilverplevier ligt te turen, die steeds even wél maar dan toch weer net níet jouw kant op komt. En precies wanneer hij eindelijk op de juiste afstand staat, besluit een bataljon zandvlooien om jou tot doelwit te maken. Toch blijven liggen voor die ene foto: dat is ‘alles voor de foto’. En gezien de jeuk en uitslag die kort daarna volgen en dagen aanhouden ook vrij dom, maar vooruit…
Wat te denken van een heel voorjaar lang telkens naar dezelfde plek fietsen in de hoop een
‘blauwborst met ademwolkjes’ te kunnen fotograferen, om steeds weer te ontdekken dat de omstandigheden nét niet kloppen. En tóch doorgaan, tot het eindelijk lukt. Veel investeren, soms een beetje afzien – daarvan kun je terecht zeggen ‘alles voor de foto’.
Minder positief
Maar waar slaat het wat schamper uitgesproken ‘alles voor de foto’ dan op in een minder positieve context Nou, dat is vrij simpel: op alles waarbij iemand of iets anders de dupe is van dat ‘alles’. Enkele voorbeelden:
- Mensen opzij duwen voor een beter doorkijkje (“Oh, sta ik nu voor je?”)
- Vogels opjagen en uitputten tot ze bijna omvallen (“Hij zat wel lekker stil het laatste kwartier.”)
- Zó lang bij een spechtennest blijven staan dat de ouders niet meer durven terugkeren en de jongen verhongeren (“Nou ja, dan proberen ze het nog maar een keer…”)
- Uilen op de meest idiote manieren uit hun dagrust halen (“Dat kolerebeest moet gewoon even zijn ogen opendoen, liefst zo wijd mogelijk.”)
Nee, deze misdragingen zijn helaas niet verzonnen en de lijst is eindeloos. Ze vallen ondubbelzinnig onder ‘alles voor de foto’—maar dan wel uit de volstrekt verwerpelijke categorie.
Als iemand dus claimt ‘alles voor de foto’ te doen, dan is het misschien goed om even door te vragen wat hij daarmee bedoelt, voordat je je bewondering uitspreekt en kwistig met likes strooit…
